“Wild Constructions” sergisinde Pavlin Radevski, arıların yardımıyla oluşturulan bir dizi heykel sunar. Radevski, böceklerin içinde bir kovan inşa ettiği sentetik bir matris (kalıp) yerleştirir. Süreç, sanatçının belirlediği maddi sınırların ve türlerine özgü matematiksel yöntemi takip eden arı sürüsünün eyleminin bir ürünüdür. Gelecekteki nesneyi şekillendirmek için yönlendirilen arılar, heykelin klasik bir tekniğini uygularlar — ekleme ve çıkarma yoluyla biçimlendirme.
Pavlin Radevski, tıpkı şimşeğin er ya da geç çöldeki çelik direklere düşeceği gibi, gelecekteki kesin bir olaya güveniyor. Arıların dürtüsü mutlaktır. Hayatta kalma içgüdüsü ve sahip oldukları sınırlı kaynaklar (zaman ve madde) tarafından yönlendirilen arılar, yapılarını inşa ederler. Heykeller, sanatçının bir eylemi başlattığı (arıları içeri bırakmak) ve durdurduğu zaman kesitlerinin maddi eserleridir. Bu amaçla doğa bir yazılımın yazarı, sanatçı ise bu yazılımın kullanıcısı olarak düşünülür; sanatçı aynı matrisi tekrar tekrar “yazdırarak” olası sapmaları tespit etmeye çalışır. Ancak böyle sapmalar gerçekleşmez.
Radevski, enerji korunumu fizik ilkesinden yararlanır — türün seçtiği hücre formu, boşlukları doldurma açısından zaman ve kaynak bakımından en optimal olanıdır. Bu “en az çaba” ilkesi evrenseldir ve bir su damlasının akış yönünü ya da düşen bir yıldırımın rotasını belirler.
Radevski’nin arayışının ruhuna uygun olarak, bu proje de bir imgenin fiziksel dünyanın ötesine sembolik olarak ulaşmasıyla ilgileniyor.Arıların yaşamlarını sürdürme faaliyetlerinde inşa ettikleri evrensel kovan yapısı, kolektif bilinçaltlarında depolanan ve enlemden bağımsız olarak tekrar tekrar ürettikleri zihinsel bir imge, bir prototiptir. Milyonlarca yıl önce, başka bir yerden edinilmiş bilgi birikimi.
Sergi, doğa-kültür ayrımını yeniden değerlendirmek için bir gerekçe sunar; her iki kavramın maddi ve anlamsal birleşimlerini önerir. Radevski, çağdaş sentetik madde içinde mühürlenmiş eski toplumsal örgütlenme biçimlerinin eserlerini sunar. Tarihselliği genellikle zaman mesafesi üzerinden tamamlanmış bir eylem olarak algılarken, burada onun sürekliliğini ve canlılığını görürüz — dünyamızın üzerine örtülmüş geçici ve görünmez bir kabuk gibi. Mükemmel “vahşi inşalar” aracılığıyla sergi, varoluşumuzun örüntülerinin geçici hayatımızdan önce de sonra da var olup işlevsel olduğunu hatırlatır.
Bu proje, Ulusal Kültür Fonu’nun “Creative Scholarships” programı kapsamında finansal olarak desteklenmiştir.
Sergiden görünüm
Sanatçı Hakkında
Pavlin Radevski (1975), 2001 yılında Sofya Sanat Akademisi’nde Prof. Angel Stanev atölyesinde heykel bölümünden mezun olmuştur. Birkaç kişisel serginin yanı sıra, 2015 yılında “Raiko Alexiev” galeride 21 çağdaş genç heykeltıraşın işlerini sunan “Without Distance” program sergisinin organizatörlerinden biridir. DEPO SCULPTURE oluşumunun kurucu ortağıdır ve bu yapıyla çeşitli kamusal etkinlikler gerçekleştirmiştir; bunlardan biri 2018’deki “Sculpture Now” sergisidir. 2003 yılında “St. Cyril and Methodius” Vakfı’nın Birincilik Heykel Ödülü’nü kazanmıştır. Sofya’da yaşamakta ve çalışmaktadır.